Kupując dysk SSD, jednym z głównych kryteriów, które warto wziąć pod uwagę, jest prędkość. Odgrywa ona kluczową rolę w określaniu szybkości reakcji komputera. Można jednak kupić szybki dysk SSD, o przepustowości od 3500 do 6000 MB/s, a mimo to codzienne użytkowanie może nie wydawać się tak szybkie, jak powinno.
Często zakłada się, że problem leży po stronie sprzętu lub innego czynnika zewnętrznego, ale nie zawsze tak jest. Ponieważ system Windows kontroluje sposób potwierdzania operacji zapisu na poziomie sterownika, domyślna polityka pamięci masowej, która ogranicza sposób, w jaki dysk korzysta z pamięci podręcznej, może powodować niską wydajność dysku SSD. Zanim zaczniesz rozważać naprawę dysku SSD, który uważasz za wolnyPowinieneś rozważyć taką konfigurację systemu Windows.
Szybkie linki
Twój dysk SSD potwierdza dane szybciej, niż czasami pozwala na to system Windows.
Różnica między potwierdzeniem na poziomie pamięci podręcznej a zatwierdzeniem na poziomie pamięci flash
W każdym nowoczesnym dysku SSD zaimplementowano pewną formę pamięci podręcznej zapisu. Dedykowana pamięć DRAM jest powszechnym wyborem w dyskach wysokiej klasy i niektórych dyskach NVMe średniej klasy, natomiast w niedrogich dyskach SSD pamięć podręczna SLC jest tworzona z głównej pamięci NAND. Oba typy pamięci podręcznej służą temu samemu celowi: szybkiemu przyjmowaniu danych przychodzących, a następnie ich porządkowaniu przed wysłaniem do wolniejszej pamięci flash NAND. Cały proces odbywa się w tle.
Z perspektywy systemu operacyjnego, proces zapisu można uznać za zakończony na jeden z dwóch sposobów: gdy dane dotrą do pamięci podręcznej SSD i dysk zasygnalizuje odbiór, lub dopiero po pełnym przeniesieniu danych do pamięci flash NAND. W przypadku intensywnych przepływów pracy pierwsza opcja jest bardziej responsywna. Druga opcja uwzględnia potencjalną utratę zasilania i priorytetyzuje bezpieczeństwo.
W Menedżerze urządzeń zasady „Szybkie usuwanie” i „Lepsza wydajność” to sposób, w jaki system Windows rozpoznaje to zachowanie. „Lepsza wydajność” była wcześniej ustawieniem domyślnym, ale sytuacja uległa zmianie w systemie Windows 10 w wersji 1809, kiedy to system Windows przyjął „Szybkie usuwanie” jako domyślną zasadę dla większości dysków. Dotyczy to niektórych dysków wewnętrznych i zależy przede wszystkim od czasu ich instalacji i sposobu ich kategoryzowania przez system Windows – a nie tylko od podstawowego rozróżnienia między dyskami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Należy pamiętać, że to zachowanie jest kontrolowane przez zasady na poziomie systemu. Zatem nawet jeśli dysk SSD oferuje większą wydajność, system Windows może ją bardziej konserwatywnie dostosować.
Spowolnienie jest ukryte w małych, ciągłych operacjach zapisu.
Gdzie zauważalne stają się konserwatywne zasady przechowywania
Jeśli kopiujesz tylko jeden duży plik filmowy, różnica będzie niewielka, ponieważ nowoczesne dyski SSD bardzo sprawnie obsługują sekwencyjne transfery. Nawet gdyby zastosowano konserwatywne podejście, nie zmieniłoby to sytuacji. Problemem są jednak małe, powtarzalne operacje zapisu, a Twój system musi wykonywać tego typu zadania przez cały dzień.
Zadania te są uruchamiane, gdy w tle zachodzą aktualizacje pamięci podręcznej przeglądarki i instalacje aplikacji. Otrzymujesz również strumienie drobnych operacji zapisu z plików tymczasowych, indeksowania systemu Windows lub silników gier, które mogą rozpakować tysiące małych zasobów podczas aktualizacji. Środowiska programistyczne również generują ciągły strumień drobnych zadań, od zapisu i przepisywania elementów kompilacji.
Dyski NVMe mają dużą przepustowość, co pomaga maskować opóźnienia, ale w przypadku dysków SSD SATA różnica między polityką konserwatywną a skoncentrowaną na wydajności jest wyraźniejsza. Dlatego, gdy instalacja lub aktualizacja spowalnia działanie komputera, sprawdź politykę, zanim zrzucisz winę na urządzenie. Nie oznacza to jednak, że dysk SSD nie będzie z czasem naturalnie zwalniał..
Polityka przechowywania danych w zarządzaniu urządzeniami
Sprawdź i dostosuj ustawienia sterujące zachowaniem dysku SSD.
Możesz sprawdzić skonfigurowaną politykę dotyczącą dysków SSD w Menedżerze urządzeń. Otwórz Menedżera urządzeń, a następnie rozwiń dyskiPowinien być widoczny wpis — lub kilka wpisów. Jeśli jest wiele dysków i nie masz pewności, który jest właściwy, otwórz Menedżera zadań i przejdź do wydajnośćNastępnie sprawdź płyty.
Po sprawdzeniu dysku wykonaj następujące kroki:
- Kliknij prawym przyciskiem myszy na dysku i wybierz Właściwości.
- Kliknij na zakładkę Polityki.
- Powinny zostać wyświetlone dwie opcje: Szybkie usuwanie (domyślne) و Lepsza wydajność.
- Wybierać Lepsza wydajność.
Dzięki temu buforowanie będzie bardziej efektywne, a zmiany zostaną zastosowane natychmiast, bez konieczności ponownego uruchamiania.
Poniżej opcji „Szybkie usuwanie (domyślne))” i „Lepsza wydajność” znajdują się dodatkowe opcje – „Włącz buforowanie zapisu na urządzeniu” i „Wyłącz opróżnianie bufora pamięci podręcznej zapisu systemu Windows na urządzeniu”. Nie musisz zmieniać tej części.
Prawdziwym problemem jest utrata zasilania, a nie integralność dysku.
Kiedy ostrożność jest uzasadniona, a kiedy nie?
Opcja „szybkiego usuwania” jest dostępna z jednego prostego powodu: pomaga uniknąć utraty danych w przypadku utraty zasilania systemu, zanim wszystkie dane z pamięci podręcznej SSD zostaną zapisane w pamięci NAND. Działa ona jako bufor bezpieczeństwa między odczytem/zapisem a pamięcią trwałą.
Ryzyko takiej awarii jest niewielkie w przypadku komputera stacjonarnego podłączonego do źródła zasilania, zwłaszcza jeśli ma on zasilanie awaryjne z UPS-a. W takiej sytuacji włączyłbym opcję „Lepsza wydajność” dla wewnętrznego dysku twardego. Zachowałbym większą ostrożność w przypadku laptopa, gdzie bateria może niespodziewanie się rozładować, zwłaszcza jeśli nie jest podłączony do gniazdka elektrycznego. Ryzyko nie jest jednak tak katastrofalne, jak w przypadku mechanicznych dysków twardych, ponieważ nowoczesne systemy zazwyczaj znacznie płynniej obsługują operacje zapisu.
Z zewnętrznymi dyskami USB sytuacja wygląda nieco inaczej. Ponieważ są one często odłączane, czasami nawet bez zachowania odpowiednich środków bezpieczeństwa, wolę zasadę „szybkiego usuwania”. Prawdziwe zagrożenie kryje się gdzie indziej: Wyłącz opróżnianie bufora pamięci podręcznej zapisu w systemie WindowsNajlepiej pozostawić je nieposortowane, aby nie usunąć dodatkowej warstwy ochronnej.
Krótki przewodnik po określaniu, które silniki powinny używać poszczególnych ustawień
Poniższa krótka tabela stanowi przewodnik po tym, jak stosuję te zasady:
| نوع المحرك | Polityka |
|---|---|
| Wewnętrzny dysk SSD do komputera stacjonarnego | Najlepsza wydajność to ta najbardziej odpowiednia |
| Wewnętrzny dysk SSD do laptopa (zwykle podłączany) | Rozsądnie jest mu to umożliwić |
| zewnętrzny dysk USB | Pozostaw opcję szybkiego usuwania. |
| Wyłącz czyszczenie bufora | W większości przypadków należy pozostawić to pytanie nieokreślone. |
Czasami zmiana polityki nie zawsze pomaga w poprawie reakcji,W tym momencie warto rozważyć włączenie aktywnego planu zasilania systemu Windows.Jeśli używasz laptopa, sprawne zarządzanie energią łącza PCIe może zwiększyć opóźnienie pamięci masowej. Ale zacznij od tego, zanim wprowadzisz inne zmiany.
