Dorastałem w czasach, gdy stare gry wideo nie były uważane za stare. Były po prostu… cóż, grami wideo. Moim pierwszym komputerem był Commodore 64 pierwszej generacji, który zdawał się nieustannie intensywnie myśleć. Gry ładowały się wieki. A jeśli coś nie działało, nie zakładałeś, że system jest zepsuty. Zakładałeś, że zrobiłeś coś źle. To nastawienie pozostało mi w pamięci i prawdopodobnie to jeden z powodów, dla których tak bardzo pociąga mnie Linux.
Instalowałem RetroPie na moim Raspberry Pi 3B częściej, niż powinienem się do tego przyznać. Czasami z chęci, a czasami z konieczności, po tym jak zepsułem go w sposób, którego można było całkowicie uniknąć. Wgrywałem zły obraz. Używałem zasilacza, który był „wystarczająco dobry”. Wyciągałem kabel zamiast wyłączać go prawidłowo. Za każdym razem, gdy myślałem: „RetroPie jest niestabilny”, okazywało się, że to ja jestem po prostu niestabilny.
że Pi 3B to jedno z najbardziej niezawodnych małych urządzeń, jakich możesz używać.Ale jest tak samo niezawodny, jak stare urządzenia. Traktuj go dobrze, a będzie się dobrze sprawował. Bądź pobłażliwy, a po cichu cię później ukarze. Więc nie bądźmy pobłażliwi.
Szybkie linki
Czego potrzebujesz (i dlaczego Pi 3B to nadal idealne miejsce)
Decyzje dotyczące urządzeń, które spokojnie determinują Twój przyszły nastrój
Raspberry Pi 3B zajmuje dziwnie idealną pozycję. To nie jest najnowsza płyta. Nie jest najszybsza; jest po prostu wystarczająca. Ambitnie wystarczająca dla 8-bitów, ambitnie wystarczająca dla 16-bitów, ambitnie wystarczająca dla PlayStation 1, bez konieczności zagłębiania się w menu ustawień przypominające symulatory lotu. To „ambitnie wystarczająca” jest ważniejsze, niż ludzie zdają sobie sprawę.
Oto, czego naprawdę potrzebujesz:
- Raspberry Pi 3B.
- Zasilacz o rzeczywistym natężeniu 2.5 A.
- Dobra karta microSD o pojemności 32 GB.
- Do konfiguracji wymagany jest przewodowy kontroler USB.
- Kabel HDMI i dowolny monitor, jaki posiadasz.
A teraz muszę się do czegoś przyznać. Nie raz zdarzyło mi się użyć przypadkowego zasilacza z szuflady z napisem „prawdopodobnie dobry”, bo wydawał się odpowiedni, i nie chciałem zamawiać nowego. System się włączył i nawet można było grać. Potem zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Dźwięk trzeszczał, a sygnał wejściowy był nieco niedokładny. Nic katastrofalnego, ale wystarczająco, żeby wszystko wydawało się niestabilne. To nie wina oprogramowania, tylko zasilacza.
To samo dotyczy kart SD. Tanie karty nie eksplodują od razu, ale psują się powoli. Czekają i wybierają moment, w którym zapiszesz swoje dane. Warto wydać kilka dolarów więcej, żeby mieć pewność.
Jeśli chodzi o wydajność, Pi 3B jest zadowolony, gdy szanujesz jego strefę komfortu. NES, SNES, Mega Drive, C64, ZXSpectrum, Game Boy, GBA i PlayStation 1 działają płynnie, przewidywalnie i nudno w najlepszym możliwym tego słowa znaczeniu.
Instalujesz gry na Nintendo 64 i PSP? Tak, technicznie rzecz biorąc, jest to możliwe, a czasami wygląda to nawet całkiem nieźle. Ale innym razem doświadczenie może przypominać pokaz slajdów. Jeśli lubisz majsterkować i gonić za dodatkowym 5% wzrostem wydajności, to możesz to zrobić. Ale jeśli chcesz od razu usiąść i grać, bez konieczności wcześniejszej zmiany pięciu ustawień, najlepiej pozostać w bezpiecznej strefie. To urządzenie naprawdę błyszczy, gdy pozwolisz mu działać naturalnie.
Wygląda na zepsute, ale tak nie jest.
Następnie pojawi się EmulationStation i poprosi o skonfigurowanie kontrolera. Naciśnij i przytrzymaj przycisk, przypisz wejścia i pomiń te, których nie masz. Za pierwszym razem wydaje się to nieco ceremonialne, jakbyś oficjalnie informował system o swoim planie gry. Po wykonaniu tego kroku wylądujesz na pustym ekranie. Wygląda na wyłączony, ale tak nie jest. Po prostu czeka na grę.
Jak zainstalować RetroPie na Raspberry Pi 3B
Nie zastanawiaj się nad tym za dużo i na pewno nie improwizuj.
przejdź do Oficjalna strona internetowa RetroPiePobierz obraz o nazwie Raspberry Pi 2/3. Nie jest to wersja Raspberry Pi 4 ani „prawdopodobnie kompatybilna”. Konieczna jest prawidłowa wersja.
Zainstaluj za pomocą Imager Raspberry Pi أو Balena EtcherJa używam tego drugiego, ale oba działają. Ważne jest, aby dokładnie sprawdzić dysk, który instalujesz. Kiedyś, w przypływie pewności siebie, przypadkowo wyczyściłem niewłaściwy dysk. To zdecydowanie powinno Cię pokornie nastroić.
Po zainstalowaniu należy umieścić kartę w komputerze Pi. Podłącz HDMI I kontroler. Gdy wszystko jest podłączone, czas go włączyć. Pi uruchamia się natychmiast. To niesamowicie satysfakcjonujące. Żadnego firmowego ekranu powitalnego, żadnych oczekujących aktualizacji. Tylko ruch.
Przy pierwszym uruchomieniu rozszerza system plików. Pozwól mu działać. To nie czas na niecierpliwość. To moment, w którym cierpliwość uratuje Cię przed kolejnymi postami na forum.
Połącz się z siecią i dodaj gry
To tutaj zaczyna się uczucie, że to prawda
Używaj ROM-ów z gier, które legalnie posiadasz, ponieważ RetroPie nie zawiera żadnych gier. Nie będę cię pouczał, bo to dyskusja prawna, której nie chcę i nie potrzebuję.
Najłatwiejszym sposobem na przeniesienie gier jest sieć lokalna. Przejdź do menu RetroPie. Uruchom narzędzie Wi-Fi. Powoli wpisz hasło za pomocą klawiatury ekranowej, tak jakbyś znów był w 1999 roku.
Po połączeniu Raspberry Pi pojawi się w sieci jako urządzenie współdzielone. Otwórz je z innego komputera. Znajdź folder ROMs. Umieść pliki w odpowiednim katalogu systemowym. Niektóre platformy nie są domyślnie wyświetlane z powodu różnych ograniczeń, ale większość emulatorów jest nadal dostępna w RetroPie. Może być konieczne ręczne dodanie tych folderów.
Uruchom ponownie EmulationStation i coś się zmienia; pusty ekran wypełnia się nazwami systemów: NES, SNES, C64 i PlayStation. Ten moment nie staje się tak naprawdę przestarzały. Przestaje być projektem, a staje się konsolą.
Jeśli sieci Ci przeszkadzają, użyj pendrive'a. Włóż go raz i pozwól RetroPie zbudować własną strukturę folderów. Kopiowanie plików ROM z innego urządzeniaNastępnie podłącz ponownie i gotowe.
Wydajność jest klarowna i bezpośrednia, jeśli nie walczy się z rzeczywistością, a klasyczne systemy działają doskonale. PlayStation 1 wydaje się być wierne swojej formie, co jest zaskakująco ważne, a wczesne gry arcade działają równie dobrze.
Wejdź do nowszych gier arcade, N64 czy PSP, a sprawy robią się naprawdę interesujące. Niektóre gry działają idealnie, inne wymagają poprawek, a jeszcze inne przypominają, że to wciąż małe urządzenie z ograniczeniami.
Nie ma nic złego w eksperymentowaniu. Po prostu wiedz, kiedy eksperymentować, a kiedy grać.
Ostatnie poprawki wyróżniają RetroPie
Nudne rzeczy, które decydują o tym, czy to urządzenie pozostanie podłączone, czy nie
Oto część, którą pomija większość poradników: Włącz Bezpieczne Wyłączanie. Wiem, że brzmi to niepotrzebnie, aż do dnia, w którym odłączysz wtyczkę, a karta SD stwierdzi, że ma już dość, a uszkodzenie nie daje o sobie znać w sposób grzeczny. Przejdź do Ustawień i ustaw wyjście audio: HDMI lub gniazdo słuchawkowe. Nie zakładaj, że po ponownym uruchomieniu zawsze będzie poprawnie odgadywać ustawienia. Jeśli ekran przycina krawędzie, dostosuj Overscan. Można żyć z lekko przyciętym menu, ale po co się tym przejmować?
Żaden z tych kroków nie jest ekscytujący. Nie sprawią, że poczujesz, że cokolwiek ulepszasz. Ale to różnica między stwierdzeniem „Kiedyś wypróbowałem RetroPie” a stwierdzeniem „To coś mieszka pod moim telewizorem od trzech lat”. Raspberry Pi 3B nie próbuje zastąpić nowoczesnych konsol. Nie udaje czegoś, czym nie jest. To mała, cicha płytka, która przekształca się w urządzenie, które włączasz i od razu zaczynasz grać.
I szczerze mówiąc, to jest dokładnie to, czego oczekiwałem od gier.
