Większość użytkowników komputerów zna gry 3D, a niektórzy z nich oczywiście je wypróbowali. W latach dziewięćdziesiątych, wraz z ówczesnym entuzjazmem dla komputerów, pojawiły się pierwsze gry 3D. Choć były ograniczone i charakteryzowały się prostą grafiką, były wówczas rewolucją i czymś niesamowitym. Obecnie gracze rywalizują w grach z bardziej złożoną grafiką i w pełni trójwymiarowym środowiskiem z realistycznym oświetleniem i symulacjami elementów życia naturalnego, które olśniewają nas na ekranach, ale pojawił się problem! To był ekran! Sama gra mogła być trójwymiarowa, a gracz mógł patrzeć, gdziekolwiek chciał, z pełną swobodą, ale ostatecznie obraz był wyświetlany na ekranie komputera, który oczywiście był płaską powierzchnią. Stąd pojawienie się okularów 3D.
Mają one przekonać mózg, że ekran wyświetla realistyczny, trójwymiarowy obraz. Aby zrozumieć, jak to się dzieje, musimy najpierw zrozumieć, jak mózg przetwarza informacje dostarczane przez oczy. Gdy to zrozumiemy, będziemy w stanie, jeśli Bóg pozwoli, zrozumieć, jak działają okulary 3D.
Szybkie linki
Wizja w trzech wymiarach

Istoty żywe – jak wszystkie stworzenia – posiadają dwoje oczu, umieszczonych blisko siebie i obok siebie. Ten układ oznacza, że każde oko widzi tę samą scenę z nieco innego kąta. Można to odkryć, skupiając wzrok na odległym obiekcie i przełączając się między nimi. Zauważcie, jak niektóre obiekty nieznacznie zmieniają położenie?! Mózg pobiera informacje z każdego oka i łączy je w jeden obraz, interpretując różnicę w perspektywie i położeniu każdego oka jako trzeci wymiar, czyli głębię. W ten sposób powstaje obraz trójwymiarowy. Obraz z długością, szerokością i głębią.
Tak, wysokość lub głębokość tworzy trzeci wymiar, a zatem obraz 3D lub stereoskopowy. Dzięki stereoskopii możemy zobaczyć dokładne położenie obiektów wokół nas względem naszych ciał, zazwyczaj z dużą dokładnością. Pozwala nam to również łatwo obserwować obiekty zbliżające się i oddalające od nas. Pozycja naszych oczu oznacza, że możemy częściowo widzieć wokół stałych obiektów bez konieczności poruszania głową. Łatwo zrozumieć, dlaczego niektórzy ludzie uważają, że widzenie stereoskopowe zostało wynalezione jako środek przetrwania. Rzeczywiście, widzenie stereoskopowe jest niezbędne do pozornie prostych czynności, takich jak rzucanie i łapanie przedmiotów, kopanie piłki, prowadzenie samochodu, parkowanie, a nawet nawlekanie igły. Nie oznacza to, że zadania byłyby niemożliwe bez widzenia 3D, ale brak poczucia wysokości znacznie skomplikowałby codzienne czynności.

Pomysł innej wizji jednego punktu widzenia
Kluczem do widzenia stereoskopowego jest wysokość lub głębia, a nasz mózg na szczęście dba o to za nas, pod warunkiem, że nasze oczy od razu otrzymają odpowiednie informacje. Właśnie tak działają te czerwono-niebieskie okulary.
Każdy kolor sortuje i filtruje część całego obrazu, dając każdemu oku nieco inny widok sceny. Mózg następnie łączy dwa różne obrazy z każdego oka, przekształcając rozmazane niebieskie i czerwone obrazy w oszałamiające filmy 3D, filmy i inne wizualizacje. Modele 3D, znane również jako Magic Eye Pictures, wykorzystują pozornie losowy wzór kropek, ale polegają na tym, że widz umieści swoje oczy we właściwy sposób lub spojrzy na obraz, aż oko zobaczy odpowiednią część obrazu, a następnie pozwoli mózgowi zdekodować ukryte informacje o głębi. Obie metody mają swoje wady. Oczywiście, okulary czerwono-niebieskie utrudniają widzenie kolorów w obrazach XNUMXD, a oglądanie modeli to sztuka sama w sobie i nie do końca nadaje się do gier. Jednak podstawowa zasada jest ta sama: tworzenie i kontrolowanie dwóch różnych wersji jednej sceny.
Jak łatwo jest stworzyć dwa oddzielne obrazy, po jednym dla każdego oka?!
Cała odpowiedź leży w sposobie tworzenia gier. Jeszcze niedawno grafika, którą widzieliśmy na ekranach komputerów, była skrupulatnie projektowana w komputerze – mam na myśli każdą klatkę animacji, każdy inny widok postaci. Jeśli chciałeś dinozaura w swojej grze, siadałeś i rysowałeś dinozaura pod różnymi kątami na komputerze! Dzisiaj projektanci gier siadają z pakietem graficznym 3D i projektują dinozaura w trzech wymiarach. Cóż, to wszystko – projektant skończył tworzenie dinozaura i nie musi się martwić o różne widoki ani nic innego. Komputer ma teraz w swojej pamięci trójwymiarowy model dinozaura, a gra po prostu działa tak, jak patrzy gracz, a właściwy widok dinozaura jest rysowany za pomocą modelu 3D w pamięci. W rzeczywistości wszystko, co widzisz na ekranie w nowoczesnej grze 3D, zostało stworzone w ten sam sposób. Gra jest gigantycznym modelem 3D, a komputer robi wszystko, co jest potrzebne, aby wyświetlić go na ekranie i wygenerować odpowiedni widok. Ponieważ komputer w pewnym stopniu zadowala się tworzeniem jednego widoku, nie ma problemu z niewielką zmianą widoku i utworzeniem kolejnego. Potem wystarczy tylko znaleźć sposób na dostarczenie prawidłowego obrazu do odpowiedniego oka.
Ostateczny pomysł na okulary 3D
Wszystko to jest kontrolowane przez wyświetlacze LCD, czyli ciekłokrystaliczne, tak jak ciekłe kryształy w zegarkach mogą zmieniać kolor z przezroczystego na czarny, a soczewki okularów 3D mogą być przezroczyste lub nieprzezroczyste. Jeszcze nie rozumiesz, prawda? Innymi słowy, okulary mogą kontrolować, które z twoich oczu widzi obraz na ekranie, a dzięki precyzyjnemu ustawieniu czasu uzyskujesz idealny obraz XNUMXD. Oto, jak to się dzieje.
1- Wygenerowane obrazy przedstawiają widoki widziane przez każde oko.


2- Podczas wyświetlania obrazu z lewej strony, prawe oko jest zamknięte za pomocą okularów 3D, a gdy wyświetlany jest obraz z prawej strony, zamyka się lewe oko.

Wszystko to dzieje się tak szybko, że umysł nie jest w pełni świadomy, że dwa obrazy łączą się w widoku stereoskopowym. To samo dzieje się, gdy oglądamy film za pomocą starego projektora filmowego. Szybka seria migoczących nieruchomych obrazów na ekranie łączy się, tworząc film.
Krótka historia okularów 3D
Cóż, wszyscy widzieliśmy, że za kulisami może dziać się sporo złożoności. Z odpowiednim sprzętem możemy po prostu usiąść, odchylić się do tyłu i pozwolić naszym oczom wykonać pracę. Oczywiście technologia nie zawsze jest prosta; w rzeczywistości istniały cztery generacje, które doprowadziły do powstania naszych obecnych okularów 3D. Pierwsza generacja modyfikowała same gry, aby były kompatybilne ze stereoskopowym 3D. Twórcy gier, w szczególności, musieli obsługiwać wszystkie rodzaje okularów LCD, ale nie było gwarancji, że zakupione okulary będą działać z naszą ulubioną grą. Jak możemy sobie wyobrazić, dla wielu nie było to wygodne. Opracowano więc drugie rozwiązanie. To drugie rozwiązanie polegało na pominięciu pomysłu modyfikowania gry lub myślenia o grze. W rzeczywistości polegało na użyciu ekranu komputera i zmianie tego, co było wyświetlane. Jeśli chodzi o grę, robiła to, co normalnie, z wyjątkiem sporadycznego momentu, gdy komputer przetwarzał obraz, aby uczynić go 3D. Rezultatem było wolniejsze działanie, niższa rozdzielczość i zniekształcone obrazy. Mimo to, nadal działał w setkach gier, co stanowiło znaczną poprawę. Trzecia generacja działała w podobny sposób, modyfikując sterownik graficzny, ale zachowując wierność obrazu i eliminując zniekształcenia. Niestety, ta generacja nie była kompatybilna z wieloma grami, ale była to pewna oznaka dzisiejszych okularów 3D. W modelach czwartej generacji kompatybilność jest bardzo wysoka, a złożoność jest przezwyciężana przez kartę graficzną. Lekkie okulary 3D umożliwiają niezwykle szybkie przełączanie między dwoma obrazami, co daje krystalicznie czysty obraz XNUMXD.
Co teraz jest na rynku? Co powinieneś kupić?

Chociaż podstawowa technologia tych okularów jest taka sama, istnieją różne rodzaje okularów. Znajdziesz lekkie, bezprzewodowe i inne, a także tanie. Jakość widzenia w tych okularach zależy bardziej od karty graficznej w urządzeniu niż od ich producenta, ale znajdziesz różnych producentów oferujących dodatkowe oprogramowanie lub inne dodatkowe korzyści.
Chodzi o to, że jeśli masz możliwość wypróbowania tych okularów w sklepach i outletach przed zakupem, nie wahaj się. Spróbuj nosić je przez godzinę, grając w zaawansowaną grę 3D; możesz chcieć wydać trochę więcej pieniędzy na nieco lepszy model. Pamiętaj również, że mają one standardową specyfikację do gier wideo. Jeśli zazwyczaj masz problemy ze standardowym płaskim monitorem, zdecydowanie warto przetestować okulary na swoim monitorze przed ich zakupem. Zachowaj ostrożność, jeśli posiadasz płaski monitor LCD, ponieważ te ekrany nie współpracują dobrze z obecnymi okularami 3D, więc przed zakupem sprawdź kompatybilność monitora z okularami.
Sprawdź również, jaką kartę graficzną posiadasz (producenta i model) i zapoznaj się z jej specyfikacją przed zakupem. Na przykład okulary X-Force 3D Game będą działać tylko z kartami graficznymi nVidia. Wiele okularów będzie działać z różnymi kartami graficznymi, ale jedynym sposobem, aby się upewnić, jest uważne przeczytanie informacji na opakowaniu. Na szczęście powiedziałem Ci, co mam i w czym mógłbym Ci pomóc, i to wszystko. Mam nadzieję, że ten temat okaże się dla Ciebie przydatny. Dziękuję.










