Aby zhakować sieć Wi-Fi Musisz mieć kartę bezprzewodową, która obsługuje Tryb monitorowania i wstrzykiwania pakietówNie wszystkie karty bezprzewodowe potrafią to zrobić, ale możesz przetestować kartę, którą już posiadasz, aby sprawdzić, czy jest zgodna, a także sprawdzić chipset wewnątrz adaptera, który zamierzasz kupić, aby upewnić się, że działa. Hackowanie Wi-Fi.
Karty bezprzewodowe obsługujące tryb monitorowania i wstrzykiwanie pakietów umożliwiają etyczny haker Od podsłuchiwania rozmów innych użytkowników sieci Wi-Fi po wstrzykiwanie złośliwych pakietów do sieci, karty bezprzewodowe w większości laptopów nie nadają się do niczego poza tym, co jest potrzebne do utworzenia Połączenie WiFi niezbędny.
Mimo że niektóre karty wewnętrzne mogą oferować pewną obsługę trybu monitorowania, często zdarza się, że karta nie obsługuje wbudowanych narzędzi. Kali LinuxOdkryłem, że karta sieci bezprzewodowej w moim laptopie Lenovo obsługuje oba tryby, więc czasami można w razie potrzeby skorzystać z wewnętrznej karty sieci bezprzewodowej laptopa w celach szkoleniowych. Jeśli wewnętrzna karta sieci bezprzewodowej nie obsługuje tych trybów, konieczna będzie zewnętrzna karta sieci bezprzewodowej.
Cena waha się od Zewnętrzne karty sieciowe Od 15 do 40 dolarów za kartę. Choć może się to wydawać niewiele, popełnienie błędu przy zakupie adapter sieciowy Może to szybko narastać i zniechęcać do zdobywania wiedzy na temat bezpieczeństwa sieci Wi-Fi.
Urządzenia te mogą na pierwszy rzut oka wydawać się nieco skomplikowane, ale w rzeczywistości są dość proste. Każda karta sieciowa Wi-Fi ma wbudowany układ scalony, który zawiera własną jednostkę centralną (CPU). Układ ten, wraz z innymi obwodami w karcie, przetwarza sygnały z komputera na impulsy radiowe zwane „pakietami”, które przesyłają informacje między urządzeniami. Wybór karty Wi-Fi wymaga znajomości kilku kwestii, takich jak chipset, zastosowana antena oraz typy sieci Wi-Fi obsługiwanych przez kartę.
Jeśli zacząłeś w Analiza pakietów وTesty penetracyjne Najważniejszym krokiem jest sprawdzenie, czy karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania i wstrzykiwanie pakietów (Packet Injection). Zazwyczaj tryb monitorowania jest wyłączony na wbudowanej karcie Wi-Fi dostarczonej przez producenta komputera stacjonarnego lub laptopa. Zanim jednak wydasz 30 dolarów na adapter Wi-Fi USB, sprawdź, czy Twoje obecne urządzenie obsługuje tryb monitorowania. W tym artykule pokażemy, jak sprawdzić, czy karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania w systemach Windows, Ubuntu i macOS.
Sprawdź, czy Twój adapter bezprzewodowy obsługuje tryb monitorowania.
1. Windows
W systemie Windows nie ma bezpośredniego polecenia sprawdzającego, czy karta Wi-Fi obsługuje lub włącza tryb monitorowania. Dlatego musimy skorzystać z narzędzia o nazwie Monitor sieci MicrosoftTo narzędzie graficzne opracowane przez Microsoft, które obecnie jest nieaktywne. Jest jednak w pełni kompatybilne z systemem Windows 10.
Pobierz i zainstaluj narzędzie MS Network Monitor. Po zakończeniu instalacji konieczne będzie ponowne uruchomienie systemu, aby narzędzie wykryło karty sieciowe. Następnie uruchom aplikację i kliknij „Nowe przechwycenie” na stronie startowej.
Na karcie Nowe przechwytywanie chcemy, aby karta Wi-Fi nasłuchiwała tylko pakietów. Aby to zrobić, kliknij „Ustawienia przechwytywania„Na górnym pasku narzędzi.
W oknie dialogowymإعداداتOdznacz wszystkie pola oprócz sieci Wi-Fi i kliknij przycisk „Zamknij”. Dzięki temu karta Wi-Fi będzie nasłuchiwać wyłącznie ruchu sieciowego.
Opublikuj konfigurację i kliknij przycisk „Start”, aby rozpocząć przechwytywanie pakietów.
Jeśli pojawi się błąd, oznacza to, że karta Wi-Fi nie obsługuje trybu monitorowania. Jeśli jednak pakiety zostaną pomyślnie przechwycone, oznacza to, że karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania.
Alternatywnie możesz zrobić to samo, używając Narzędzie do monitorowania sieci Wireshark.
Ściągnij Monitor sieci Microsoft
2.macOS
W przypadku systemu macOS możesz sprawdzić, czy karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania za pomocą narzędzia Terminal tcpdumpProces ten jest jednak nieco żmudny, dlatego skorzystamy z graficznego interfejsu użytkownika. Aby to zrobić, uruchom narzędzie Diagnostyka bezprzewodowa Z wyszukiwania Spotlight.
Możesz również kliknąć ikonę Wi-Fi na pasku narzędzi, przytrzymując jednocześnie klawisz . Option i wybierz Otwórz bezprzewodową diagnostykę z menu rozwijanego.
Po uruchomieniu narzędzia Diagnostyka bezprzewodowa , Kliknij ⌘ + ⌥ +6 Aby uruchomić okno Sniffera. Możesz też zrobić to samo, klikając menu „Okno” na pasku narzędzi i wybierając „Sniffer”.
W oknie podręcznym Sniffer zobaczysz opcję Kanały و Szerokość kanałuNa razie pozostaniemy przy opcjach domyślnych. Kliknij przycisk „Start”, aby umożliwić Snifferowi rozpoczęcie skanowania. W zależności od ustawień, może być konieczne podanie danych logowania do komputera Mac w celu uwierzytelnienia.
Jeśli narzędzie Sniffer Tool uruchomi się pomyślnie, zobaczysz, że sieć Wi-Fi jest wyłączona. Po kliknięciu ikony Wi-Fi w prawym górnym rogu zobaczysz, że sieć Wi-Fi jest w trybie monitorowania. Oznacza to, że karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania. Jeśli narzędzie Sniffer Tool wyświetla błąd, oznacza to, że karta Wi-Fi nie obsługuje trybu monitorowania.
Gdy sieć Wi-Fi jest w trybie monitorowania, nie będziesz mieć połączenia z internetem. Aby uzyskać dostęp do internetu, wyłącz narzędzie Sniffer.
Po zakończeniu korzystania z narzędzia Sniffer zostanie utworzony plik „.PCAPNa miejscu / Var / tmp Po zarejestrowaniu wszystkich pakietów możesz wyświetlić plik za pomocą poniższego polecenia.
tcpdump -r /ścieżka/do/pliku/pakietu.pcap
3. Ubuntu
W Ubuntu proces ten jest bardzo prosty i nie wymaga instalowania żadnych dodatkowych narzędzi. Najpierw musimy znaleźć nazwę interfejsu karty Wi-Fi. Aby to zrobić, użyj następującego polecenia:
ip a
Spowoduje to wyświetlenie wszystkich interfejsów sieciowych w systemie. Ponieważ jestem połączony z internetem przez Wi-Fi, możesz zobaczyć IP Status to UP. Dlatego nazwa interfejsu Wi-Fi to „wlp3s0".
Mając już nazwę interfejsu, musimy wyłączyć sieć Wi-Fi. Użyj w tym celu poniższego polecenia.
sudo ip link set dev wlp3s0 down
wymienić wlp3s0 Jako interfejs Wi-Fi.
Teraz, gdy wyłączyliśmy interfejs Wi-Fi, możemy przełączyć kartę Wi-Fi w tryb monitorowania. Aby to zrobić, uruchom następujące polecenie:
sudo iwconfig wlp3s0 tryb monitora
Ponieważ karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania, polecenie zostało wykonane pomyślnie. Jeśli karta Wi-Fi nie obsługuje trybu monitorowania, polecenie zakończy się błędem. Aby to sprawdzić, naciśnij poniższe polecenie.
iwconfig
Jeśli ostatnie polecenie zakończy się powodzeniem, karta Wi-Fi powinna przejść w tryb monitorowania. W przeciwnym razie karta Wi-Fi pojawi się w trybie zarządzanym i nie będzie obsługiwać trybu monitorowania.
Gdy sieć Wi-Fi jest w trybie monitorowania, zostanie wyłączona i nie będziesz mieć dostępu do internetu. Aby ją ponownie włączyć, użyj poniższego polecenia.
sudo iwconfig wlp3s0 tryb zarządzany sudo ip link ustaw dev wlp3s0 w górę
ليف
Po sprawdzeniu, czy Twoja karta Wi-Fi obsługuje tryb monitorowania, możesz przejść do dalszej analizy i testowania sieci. Mamy dedykowany artykuł na temat najlepszych Narzędzia Open Source do monitorowania sieci dla systemów Windows i Linux Sprawdź to. Na marginesie, Windows 10 i macOS nie są przeznaczone do użytku jako serwer sieciowy ani do analizy bezpieczeństwa. Ostatecznie powinieneś przejść na Kali Linux lub Parrot OS.
Jeśli powyższe metody nie zadziałają, Twoja karta Wi-Fi nie obsługuje trybu nadzoru. W takim przypadku możesz kupić adapter Wi-Fi USB za około 30 dolarów. Polecam ten. Alfa AWUSO36NH أو Alfa AWUS036NHA أو Realtek RTL8812AU.
Większość smartfonów z systemem Android obsługuje tryb bezpośredniego monitorowania, jednak do jego uzyskania potrzebny jest dostęp Uprawnienia roota I aplikacje takie jak zAnty أو cSploit Wprowadzanie pakietów danych do sieci. Oto dobry artykuł, który może pomóc.
Z drugiej strony iPhone nie obsługuje trybu monitorowania, nawet po jailbreakDlatego najlepszym rozwiązaniem jest przechwytywanie ruchu do i z Twojego urządzenia, a nie z innych urządzeń w sieci.
Tymczasem w Ubuntu możesz przeprowadzać zaawansowaną analizę i testy, instalując narzędzia sieciowe oparte na terminalu, takie jak Aircrack-ng و narzędzia hcx itd. Jeśli masz więcej pytań lub problemów, daj mi znać w komentarzach poniżej.
