Pożegnaj się z koniecznością przełączania się między dystrybucjami: jedno narzędzie, które obsługuje wszystko.

Co zyskujesz korzystając z tego narzędzia

Korzystając z tego innowacyjnego narzędzia, zyskujesz możliwość wydajnego uruchamiania wielu dystrybucji Linuksa równocześnie, eliminując potrzebę rozruchu.

Przez lata wypróbowałem tak wiele dystrybucji Linuksa, że ​​aż doszedłem do punktu, w którym... Mam listę tych, których polecam innym.Jednak przełączanie się między dystrybucjami po pewnym czasie staje się męczące.

Koniec z przełączaniem się między dystrybucjami: jedno narzędzie, które robi wszystko

Uruchamianie maszyn wirtualnych pomaga, ale nie było to dla mnie wystarczająco lekkie. Tak naprawdę chciałem czegoś bliższego Dockerowi, ale zaprojektowanego specjalnie do codziennego użytku z Linuksem. Narzędzia, które pozwoliłoby mi w razie potrzeby przełączyć się na inną dystrybucję, i myślę, że Distrobox jest do tego idealnym rozwiązaniem.

Czym jest Distrobox?

Lepszy pomysł niż maszyny wirtualne

Zasadniczo Distrobox umożliwia uruchamianie innych dystrybucji Linuksa w ramach istniejącej dystrybucji, podobnie jak Uruchamianie Linuksa za pomocą WSLOdbywa się to za pomocą narzędzi kontenerowych, takich jak Podman lub DokerOznacza to, że współdzielisz to samo jądro, a nie cały zwirtualizowany system, jak to ma miejsce w przypadku maszyny wirtualnej.

Dlatego jest o wiele wydajniejszy. Ponieważ nie ma osobnego jądra, zamiast uruchamiać pełną maszynę wirtualną, współdzieli jądro systemu hosta, co pozwala ograniczyć obciążenie. Korzystanie z niego bardziej przypomina przełączanie się między środowiskami w terminalu niż uruchamianie innego systemu operacyjnego.

Ten typ konfiguracji ma sens w wielu rzeczywistych scenariuszach. Jeśli jesteś programistą, możesz utrzymać stabilny system hosta, jednocześnie uruchamiając różne zestawy narzędzi, na przykład środowisko Ubuntu, jeśli chcesz używać apt, lub środowisko Arch dla nowszych pakietów.

Ale nie dotyczy to tylko deweloperów. Możesz chcieć uruchomić aplikację, która działa lepiej w innej dystrybucji, przetestować oprogramowanie bez narażania głównej instalacji lub dokładnie przetestować inną dystrybucję bez konieczności ponownej instalacji. To właśnie te sytuacje zazwyczaj skłaniają ludzi do zmiany dystrybucji, a Distrobox radzi sobie z tym wszystkim, nie wymuszając zmiany platformy.

Konfiguracja jest prosta

Nie, nie musisz pobierać pliku ISO o rozmiarze 4 GB.

Konfigurowanie Distroboxa w oknie terminala

Instalacja Distroboxa jest tak prosta, jak instalacja każdego innego pakietu. W systemie opartym na Arch można go zainstalować bezpośrednio za pomocą Pacmana.

sudo pacman -S distrobox

Jeśli używasz innego menedżera pakietów, będzie to oczywiście wyglądać nieco inaczej, ale Distrobox jest dostępny w większości menedżerów pakietów. Pamiętaj, że musisz również zainstalować Podmana lub Dockera, ponieważ Distrobox używa jednego z nich do uruchamiania kontenerów w tle, jak wspomniano wcześniej.

Utworzenie kontenera wymaga tylko jednego polecenia. Na przykład, poniższa komenda tworzy środowisko Ubuntu:

distrobox create --name ubuntu-box --image ubuntu

Tag `-name` po prostu identyfikuje przeznaczenie kontenera, podczas gdy `-image` określa dystrybucję, której chcesz użyć. Możesz zastąpić `Ubuntu` czymś takim jak Arch Linux lub Fedora.

Po utworzeniu kontenera uzyskaj do niego dostęp za pomocą tego polecenia:

distrobox wprowadź ubuntu-box

Zostaniesz przeniesiony bezpośrednio do interfejsu wiersza poleceń (powłoki), który zachowuje się jak normalna instalacja Ubuntu, z własnym menedżerem pakietów i narzędziami.

Możesz powtarzać ten proces tyle razy, ile chcesz. Jeden kontener na narzędzia Arch, drugi na aplikacje tylko dla Ubuntu i ewentualnie jeden na Fedorę do testowania. Wszystkie one ze sobą współpracują, a jeśli któregoś z nich już nie potrzebujesz, możesz go po prostu usunąć i przejść dalej.

Można z nim zrobić też inne fajne rzeczy

Aplikacje wiersza poleceń mogą być trochę nudne

VLC jest otwarty przez Distrobox

Distrobox potrafi znacznie więcej niż tylko uruchamiać system operacyjny w interfejsie wiersza poleceń. Na przykład, może uruchamiać aplikacje z pełnym graficznym interfejsem użytkownika (GUI), a także sprawić, by wyświetlały się jako zwykłe aplikacje w systemie hosta, wprowadzając to polecenie:

distrobox-export --app nazwa_aplikacji

Spowoduje to utworzenie wpisu dla tej aplikacji na pulpicie w systemie hosta. Od tego momentu będzie ona wyświetlana w programie uruchamiającym aplikacje jak każda inna aplikacja natywna, choć nadal będzie działać w kontenerze. Oczywiście pamiętaj o zastąpieniu istniejącego wpisu. Nazwa aplikacji Według rzeczywistej nazwy aplikacji, którą próbujesz dodać.

W ten sam sposób możesz również eksportować narzędzia wiersza poleceń. Po wyeksportowaniu możesz je uruchamiać bezpośrednio z terminala systemu hosta, bez konieczności ręcznego dostępu do kontenera za każdym razem. W tle Distrobox po prostu kieruje polecenie do odpowiedniego środowiska.

Kluczowe jest to, że w systemie głównym nic nie jest faktycznie instalowane. Jeśli później usuniesz kontener, aplikacja zniknie wraz z nim. To sprawia, że ​​jest to idealne rozwiązanie do uruchamiania aplikacji specyficznych dla dystrybucji lub narzędzi eksperymentalnych bez trwałego zaśmiecania systemu operacyjnego hosta.

To świetny sposób na oddzielenie rzeczy bez komplikowania życia. Możesz przeznaczyć jeden kontener na eksperymenty, drugi na narzędzia robocze i utrzymać porządek w systemie głównym. Jeśli coś pójdzie nie tak, nie będziesz musiał godzinami szukać rozwiązania problemu; po prostu usuń kontener i przejdź dalej.

To nie magia i nie zastąpi dystrybucji Twojego systemu hosta.

Świetnie nadaje się do tworzenia szybkich środowisk i wykonywania prac programistycznych, ale zanim przeceni się Distrobox, należy pamiętać o kilku kwestiach.

Aplikacje z graficznym interfejsem użytkownika (GUI) mogą działać dobrze, ale są niespójne. Napotkałem wiele problemów, szczególnie z aplikacjami Electron, więc nie oczekuj, że wszystko będzie działać idealnie. Z drugiej strony, większość narzędzi wiersza poleceń (CLI) działa doskonale i właśnie w tym obszarze Distrobox naprawdę się wyróżnia.

Kolejnym powszechnym błędem jest kwestia bezpieczeństwa. Distrobox nie jest bezpiecznym środowiskiem sandbox. Kontenery współdzielą folder domowy z hostem, a system nadal może ucierpieć, jeśli uruchomisz coś złośliwego. To narzędzie dla wygody, a nie rozwiązanie zapewniające izolację lub zwiększone bezpieczeństwo.

Idź do góry przycisk