Środowisko graficzne KDE Plasma jest doskonałe, ale większość dystrybucji Linuksa używa GNOME jako domyślnego środowiska graficznego. Dlaczego KDE nie jest szerzej wykorzystywane? KDE Plasma jest bardzo dobrą bazą dystrybucyjną, oferując wiele funkcji, więc dlaczego nie ma więcej opcji opartych na nim? Okazuje się, że powody są głównie techniczne. Sprawdź Porady i triki dotyczące środowiska KDE Plasma, które zwiększą Twoją produktywność.
Szybkie linki
1. KDE ma ogromną bazę danych.
KDE składa się z kilku komponentów i części. Mamy środowisko graficzne Plasma. W tle działają również liczne biblioteki i frameworki. Istnieją setki aplikacji. Jest mnóstwo kodu do nauczenia, a programiści muszą zaangażować się w jego utrzymanie i wsparcie.
Ale do zrozumienia jest coś więcej niż tylko ilość kodu. Każdy z tych komponentów ewoluował na przestrzeni lat. Odkryto złożoność, która może jeszcze bardziej utrudniać nawigację.
GNOME to nie tylko środowisko zapewniające prostszy interfejs użytkownika; to także prostszy zestaw oprogramowania. Dzięki temu jest łatwiejsze we wdrożeniu. Wiele dystrybucji opartych na KDE to w rzeczywistości zamienniki domyślnego pulpitu danej dystrybucji, a ich udostępnienie wymaga więcej wysiłku, niż można by się spodziewać.
2. KDE ma stopniowy harmonogram wydań.
Różne elementy podstawowego środowiska KDE są wydawane w różnych terminach. Mamy środowisko graficzne KDE Plasma, które z nim współpracuje. Mamy też frameworki KDE, które składają się z bibliotek back-endowych. Jest też KDE Gear, który składa się z ponad 120 pakietów oprogramowania, bibliotek i wtyczek.
Każdy z tych pakietów ma swój własny harmonogram wydań. Czasami może zostać wydana wersja KDE Plasma z obsługą funkcji wymagających wersji frameworków KDE, która nie została jeszcze oficjalnie wydana.
Śledzenie tych licznych części może być trudne dla opiekunów dystrybucji. Jeśli chcesz stworzyć dystrybucję opartą na GNOME, możesz spodziewać się wydania nowej wersji co sześć miesięcy po ostatnim wydaniu GNOME. Jeśli chcesz stworzyć dystrybucję opartą na KDE, harmonogram wydań nie jest od razu jasny. Sprawdź Dodatki do Nautilusa, które ulepszą Twój menedżer plików Gnome.
3. Środowisko KDE można konfigurować bez ograniczeń.
Środowisko KDE Plasma to prawdopodobnie najbardziej konfigurowalny interfejs pulpitu. Ta funkcja jest idealna dla osób o zacięciu technicznym, które lubią przekształcać swoje komputery dokładnie tak, jak chcą. Możesz mieć wiele paneli bocznych lub ich brak, globalny pasek menu lub menu aplikacji, pasek ikon lub pasek zadań – albo cokolwiek innego, co Twoja wyobraźnia wyniesie na wyższy poziom.
Możesz łatwo sprawić, aby KDE Plasma emulowało system Windows, macOS lub GNOME bez konieczności posiadania wiedzy programistycznej ani instalowania dodatkowych komponentów.
Może to jednak stanowić wadę dla osób mniej technicznych, które mogą przypadkowo usunąć pasek zadań, klikając zbyt szybko w określone menu, nie mając pojęcia, jak go przywrócić. Może to być źródłem irytacji dla zespołów wsparcia, które powinny reagować nie tylko na problemy związane z domyślnym układem, ale także na wszelkie potencjalne problemy z konfiguracją.
Konfigurowalność KDE nie ogranicza się tylko do pulpitu. Wiele aplikacji KDE jest podobnie konfigurowalnych, z długimi menu i licznymi opcjami. Można usunąć menu aplikacji, zmienić ikony wyświetlane na pasku narzędzi lub zmienić wygląd okna aplikacji. W przypadku problemów ta konfigurowalność utrudnia zarówno programistom, jak i zespołom wsparcia odtworzenie tego samego doświadczenia.
4. Opcje KDE są bardziej złożone
Otwórz aplikację Ustawienia systemowe w KDE Plasma. Opcje będą wydawać się nieograniczone. Istnieją kategorie ustawień, które wszystkie wyglądają podobnie. Znalezienie konkretnego ustawienia bez użycia paska wyszukiwania może być trudne.
Większość aplikacji KDE charakteryzuje się podobną złożonością: od środowiska graficznego i menedżera plików po edytor tekstu. Wiele z nich ma długą listę zastrzeżonych preferencji. Można nawet poświęcić trochę czasu na konfigurację domyślnego terminala KDE.
Każda aplikacja KDE ma o wiele więcej funkcji, co oznacza więcej kodu do opanowania i bardziej złożoną nawigację. Zrozumienie i korzystanie z każdego komponentu pulpitu wymaga więcej wysiłku niż w innych środowiskach graficznych, w których aplikacja nie próbuje wykonywać tak skomplikowanych czynności. Sprawdź Najlepsze środowiska graficzne dla systemu Linux.
5. KDE ma więcej błędów.
W wyniku tej wielości konfiguracji i złożoności, KDE ma więcej błędów. Środowisko graficzne próbuje zrobić więcej, co oznacza więcej możliwości testowania dla programistów.
Menedżer okien nie wystarczy, aby skutecznie wyświetlać otwarte okna u dołu ekranu. Musi on również umożliwiać obracanie i zmianę rozmiaru w razie potrzeby, na przykład w przypadku, gdy chcesz przenieść panel na bok ekranu. Wymaga to dodatkowego kodu, aby wszystko działało, co stwarza więcej możliwości pojawiania się błędów.
Podobnie, błędu, który pojawia się tylko podczas korzystania z alternatywnego motywu i automatycznego ukrywania paneli na wielu ekranach, nie można wykluczyć jako niszowego przypadku użycia, gdy wszystkie te funkcje są dostępne od razu.
Możesz posłuchać, jak programista KDE, Nate Graham, omawia niektóre wyzwania w odcinku 261 programu Destination Linux, takie jak zapewnienie, że niestandardowe układy pulpitu pozostaną niezmienione po podłączeniu lub odłączeniu dodatkowego monitora. Obsługa wielu monitorów jest łatwiejsza do wdrożenia w innych środowiskach graficznych.
6. Środowisko KDE nie jest dopracowane i spójne.
Efektem końcowym jest doświadczenie, które nie wydaje się dopracowane ani toporne. Wszystkie komponenty zostały połączone, aby stworzyć wysokiej jakości, profesjonalne doświadczenie. Trudno jednak zagwarantować, że każdy element pulpitu będzie wyglądał idealnie, skoro każdy element można łatwo zmienić.
Choć KDE jest bardzo konfigurowalne, istnieją pewne problemy, których nie da się łatwo rozwiązać. Istnieje wiele niespójności między różnymi aplikacjami. Niektóre aplikacje korzystają z paska menu. Inne z przycisku menu. Niektóre używają obu!
Są pewne problemy, na które trzeba zwrócić uwagę. Paski przewijania mają różną ilość wypełnienia. Ramki z zaokrąglonymi niebieskimi obramowaniami są dociskane bezpośrednio do krawędzi okien, które ich nie mają (jak w Dolphin i KWrite). Nie da się tego naprawić bez zostania programistą i nauki czytania kodu.
Tego typu problemy nie są prawdziwymi błędami. Ich rozwiązanie wymaga bardziej spójnej wizji i powszechnej zgody, że „tak właśnie należy postępować”. Wymaga to oddania niektórych decyzji projektantom i uwzględnienia ich rekomendacji. Wymaga to również programistów, którzy mogą wprowadzać zmiany. Społeczność KDE stoi przed wszystkimi trzema wyzwaniami. Sprawdź macOS kontra Linux: kluczowe różnice, które powinieneś znać.
Czy to oznacza, że KDE nie jest dobrym rozwiązaniem?
Nie, istnieją zmiany, które mogłyby uczynić środowisko KDE bardziej atrakcyjnym do rozbudowy. Rozważmy, jak środowisko KDE firmy Valve będzie wyglądać Pokład parowy Zawiera pliki systemowe tylko do odczytu, takie jak Fedora Silverblue. Może to chronić przed awariami systemu, nawet w systemach opartych na Arch, które otrzymują najnowsze aktualizacje KDE. Wybór Flatpak przez Valve gwarantuje również dostęp do najnowszych aplikacji.
Valve nie jest w tym osamotnione. TUXEDO Computers również korzysta z KDE Plasma na swoim sprzęcie. Niektóre firmy wybierają KDE zamiast alternatyw, ale stanowią one mniejszość. Są jednak powody, by sądzić, że przyszłość KDE rysuje się w jasnych barwach.
Możesz posłuchać, jak programista KDE, Nate Graham, omawia część wyzwania w odcinku 261 programu Destination Linux, na przykład jak zapewnić, że niestandardowe układy pulpitu pozostaną niezmienione po podłączeniu lub odłączeniu dodatkowego monitora. Obsługa wielu monitorów jest łatwiejsza do wdrożenia w innych środowiskach graficznych. Możesz to sprawdzić już teraz. Najlepsze lekkie środowiska graficzne Linux: porównanie LXDE, Xfce i MATE.
