Najlepsze dystrybucje Linuksa w 2026 roku: 7 wersji Linuksa, które polecamy

Myślisz, że MacBooki to oszustwo, a Windows 10 to bezwartościowy system operacyjny? Może czas sprawdzić dystrybucje Linuksa.

Jeśli nie użyłeś System operacyjny Linux Zanim jednak to zrobisz, nie bój się. Dystrybucja to po prostu pakiet danych specyficznych dla Linuksa. Główne różnice między dystrybucjami to domyślny interfejs, znany jako środowisko graficzne, preinstalowane aplikacje oraz ich repozytoria. Repozytorium to zbiór „oficjalnych” aplikacji obsługiwanych przez daną dystrybucję.

Jeśli szukasz tradycyjnego środowiska Linux z terminalem do instalowania aplikacji, a tego typu rozwiązania mogą odstraszyć niektórych użytkowników z pokolenia milenialsów, to jasne, że tak, ale istnieją też dystrybucje ultradostępne, w których Linux wygląda bardzo podobnie do systemu Mac OS, co oznacza, że nie potrzebujesz praktycznie żadnej wiedzy technicznej, aby korzystać z takich dystrybucji i zacząć korzystać z programu, który ma być przeznaczony dla geeków i nerdów.

Zebraliśmy siedem dystrybucji Linuksa, które sprawdzą się w każdej sytuacji, dla tych, którzy chcą mieć pewność, że nikt nie wie, czego szukają ani co robią w sieci. Dystrybucje te są bardzo podobne do systemów Mac OS i Windows 10, a najlepsze w nich jest to, że są całkowicie darmowe.

1-Elementary OS Loki

Pomimo ogromnej konkurencji panującej w tej kategorii dystrybucji, Elementary OS Loki wciąż plasuje się w czołówce najpiękniejszych dystrybucji. Dystrybucja ta, równolegle z aktualizacją interfejsu pulpitu Pantheon, koncentruje się na zachowaniu eleganckiego i spójnego wyglądu, a także dba o wysoką jakość designu nawet w wybranych programach, co nadaje jej wyjątkowego charakteru, nie zapominając o ikonach i wyglądzie tej dystrybucji, wykorzystywanych w niektórych innych dystrybucjach. Wspominamy również o dużym nacisku na ułatwienie pracy w środowisku Loki i poprawę kompatybilności między elementami pulpitu, co czyni ją zdecydowanie najlepszą dystrybucją pod względem estetyki, przynajmniej jak dotąd, ponieważ pojawiło się wiele nowych dystrybucji, które koncentrują się na poprawie wrażeń z pulpitu.

Dystrybucja początkowo była zbiorem motywów i aplikacji zaprojektowanych dla Ubuntu, które później przekształciły się w nową dystrybucję Linuksa opartą na Ubuntu, kompatybilną z repozytoriami i pakietami Ubuntu. Zespół Elementary to grupa programistów i projektantów, którzy początkowo projektowali proste programy, motywy i ikony. Później przejęli dystrybucję, która zawiera wszystkie ich prace, i zbudowali ją na Ubuntu, wyłącznie na wersjach LTS.

Począwszy od wydania Luny, dystrybucja ewoluowała, a twórcy stworzyli własny interfejs – Pantheon – który zawiera menedżera okien, oprogramowanie niestandardowe, motywy i wiele innych funkcji. Stworzyli również nowy, elastyczny i estetyczny menedżer okien, oparty na Mutterze – Gala. Stworzyli również panel Wingpanel, fantastyczny panel sterowania dla dystrybucji, oraz przeprojektowali kompleksowe oprogramowanie desktopowe. Dystrybucja stworzyła również dedykowane Centrum Aplikacji, które udostępnia ręcznie tworzone aplikacje i rozszerzenia bezpośrednio na pulpicie. Możesz szybko odkrywać nowe aplikacje i łatwo aktualizować istniejące, bez aktywacji, subskrypcji ani okresu próbnego. Najnowsza wersja dystrybucji to 0.4 i nosi nazwę Loki.

Jeśli jesteś osobą chcącą wypróbować system Linux, to gorąco polecam tę dystrybucję, ale aby uniknąć problemów, radzę wypróbować ją jako system wirtualny na VirtualBox Jeśli chodzi o instrukcję instalacji i inne kwestie, polecam książkę „ podstawowy system operacyjny Luna Książka zawiera arabskie wyjaśnienie, jak zainstalować, dostosować, rozwiązać niektóre problemy i zainstalować niektóre programy w dystrybucji Elementary Luna. Owszem, jest to starsza wersja dystrybucji, ale metoda instalacji i inne elementy nadal bazują na najnowszej wersji dystrybucji, Elementary OS Loki.

Możesz zacząć od Elementary OS Loki. Stąd.

2-Mint KDE

Ta dystrybucja bazuje na słynnej dystrybucji Ubuntu. Dystrybucja opiera się głównie na darowiznach. Jej premiera miała miejsce w 2006 roku. Według oficjalnej strony internetowej dystrybucji, jest to czwarty najpopularniejszy system operacyjny po systemach Windows, Mac i Ubuntu firmy Canonical.

Najważniejszym hasłem przewodnim tej dystrybucji jest łatwość obsługi, a jedną z jej zalet jest to, że działa na słabych komputerach (takich jak mój :D). Pracuję nad tą dystrybucją i jest ona o niebo lepsza od Ubuntu, w przeciwieństwie do Ubuntu, które kiedyś bardzo mnie denerwowało swoją wagą. Nie sądzę, żeby Ubuntu było warte wypróbowania dla posiadaczy komputerów z mniej niż 1 GB pamięci RAM.

Dystrybucja zawiera kilka domyślnych interfejsów. Za każdym razem, gdy pojawia się nowa wersja, oficjalna strona internetowa domyślnie oferuje interfejsy Mate i Cinnamon, ale zazwyczaj po kilku tygodniach dodawane są wersje interfejsów Xfce i KDE. Dystrybucja zazwyczaj zawiera najważniejsze oprogramowanie potrzebne użytkownikom.

Celem jest zapewnienie bardziej eleganckiej, przyjaznej dla użytkownika i stabilnej dystrybucji, aczkolwiek kosztem domyślnego włączenia oprogramowania własnościowego, takiego jak odtwarzacze audio i wideo oraz czcionki Microsoftu. (Twórcy Minta argumentują, że użytkownicy innych dystrybucji już korzystają z tych komponentów, więc dlaczego nie przygotować ich do ich obsługi?) Mint zawiera również większą ilość oprogramowania, eliminując potrzebę instalowania niemal wszystkiego dodatkowego, i opiera się na repozytoriach Ubuntu.

Zespół programistów pracował później nad przepisaniem kilku istniejących narzędzi Ubuntu, takich jak menedżer oprogramowania, menedżer aktualizacji, narzędzie do tworzenia kopii zapasowych, narzędzie do przesyłania danych i inne. Zajmowali się również opracowaniem dwóch interfejsów opartych na GNOME: Cinnamon i Mate.

Większość starszych komputerów nie ma zbyt wydajnego sprzętu, co zmusza nas do ostrożnego wyboru odpowiedniej dystrybucji, ponieważ nie chcemy mieć problemów z obsługą naszego sprzętu, a także musimy ostrożniej wybierać środowisko graficzne, ponieważ każdemu zależy na maksymalnym wykorzystaniu komputera. W tym przypadku musimy wybrać szybki interfejs, który oszczędza zasoby, a jednocześnie praktyczny, który zapewni użytkownikowi płynne korzystanie z niego i inne korzyści, które musi on oferować. W tym artykule omówimy Mint KDE. Ta dystrybucja zapewnia piękny, szybki i lekki interfejs sprzętowy, jakim jest interfejs Mate. Dystrybucja jest również oparta na Ubuntu, co oznacza, że obsługuje wiele typów sprzętu, takich jak karty graficzne i inne, dzięki repozytoriom Ubuntu, które zapewnią Ci dostęp do większości programów i innych.

Możesz zacząć korzystać z Mint KDE stąd.

3-Arch Linux

Arch Linux to wciąż jedna z najpopularniejszych dystrybucji dla tych, którzy chcą lepiej i głębiej zrozumieć system Linux. Dystrybucja ta opiera się na filozofii „zrób to sam”. Podczas instalacji dystrybucja w dużej mierze opiera się na ręcznej modyfikacji plików systemowych, co pozwala na dostosowanie każdego szczegółu dystrybucji. Dotyczy to również wyboru wszystkich pakietów. Wszystkie dodatkowe pakiety systemowe można wybrać, zainstalować i skonfigurować ręcznie, jeśli to konieczne, co zapewnia doskonałe zrozumienie systemu. Wszystko to, nie zaniedbując przy tym filozofii „Keep It Simple”, która sprawia, że dystrybucja jest łatwa w użyciu i bardzo elastyczna. Instalacja pakietów jest bardzo prosta i szybka za pomocą specjalnego menedżera pakietów Pacman. Aby pobrać najnowszą wersję wszystkich programów, wystarczy wykonać polecenie „pacman -Syu”. Tak, jednym poleceniem otrzymasz wszystkie nowości w technologiach i aktualizacjach systemu. To koncepcja „rolling release”, którą Microsoft zastosował również w swoim systemie Windows 10. Jak wspomniałem, trudność polega na instalacji. Ta dystrybucja jest dostępna dopiero od niedawna.

Arch ma na celu zapewnienie dystrybucji na tyle elastycznej, aby użytkownicy mogli ją skonfigurować tak, aby odpowiadała ich zróżnicowanym potrzebom i wymaganiom. Oprócz elastyczności, Arch koncentruje się na innych koncepcjach (na których większość dystrybucji Linuksa nie zwraca uwagi), takich jak lekkość, gdzie początkowa instalacja obejmuje tylko najbardziej podstawowe pakiety, bez interfejsu wizualnego; minimalizm, oznaczający minimalne wymagania sprzętowe i zależności programowe; oraz elegancję kodu.

Arch instaluje się z wiersza poleceń, a konfiguracja odbywa się poprzez edycję plików tekstowych i modyfikację niektórych wartości. Można kontynuować korzystanie z Arch w ten sposób lub zainstalować graficzny interfejs użytkownika. Arch jest dystrybucją typu rolling, co oznacza, że w przeciwieństwie do innych dystrybucji, nie wydaje nowych wersji. Zamiast tego użytkownik instaluje i następnie roll-upuje dystrybucję, stale ją aktualizując za pośrednictwem menedżera pakietów.

Arch korzysta z najprostszej metody pakowania tgz i jest zarządzany za pomocą menedżera pacman. Użytkownicy korzystają również z kompilacji pakietów ze źródeł (src) za pośrednictwem repozytorium społeczności AUR, aby uzyskać oprogramowanie niedostępne w oficjalnych repozytoriach.

Oprócz szerokiej gamy pakietów GNU Linux, nowi użytkownicy muszą zmierzyć się z mniejszym, ale ważniejszym wyborem, jakim jest wybór środowiska graficznego, czyli pakietów oprogramowania, które oferują graficzny interfejs do obsługi Linuksa zamiast wiersza poleceń. W przeciwieństwie do pojedynczego środowiska graficznego dla systemów Windows i OS X, Linux oferuje ponad dwadzieścia interfejsów, a wybór jednego z nich jest kwestią o większym znaczeniu i priorytecie niż wybór dystrybucji.

Możesz zacząć od Arch Linux. stąd Lub z wersją Antergos stąd.

4-Ubuntu

Kiedy Canonical wydał odświeżoną wersję Debiana w październiku 2004 roku, nie spodziewał się, że będzie to jedna z najpopularniejszych dystrybucji Linuksa w historii. Wynikało to z faktu, że zespół dystrybucyjny skupił się na uproszczeniu instalacji i zarządzania dystrybucją Linuksa, jednocześnie dbając o to, by nie zawierała ona żadnego oprogramowania własnościowego.

Ubuntu oferuje prostszy graficzny instalator, szerszy zakres preinstalowanego oprogramowania, graficzne narzędzie do zarządzania sterownikami sprzętu i ustawieniami regionalnymi (język interfejsu) oraz własne Centrum Oprogramowania, które umożliwia instalowanie i usuwanie oprogramowania jednym kliknięciem. Od wydania w październiku 2012 roku zespół Ubuntu korzysta z graficznego interfejsu użytkownika Unity.

Canonical, właściciel Ubuntu, ma umowy biznesowe z firmami takimi jak Amazon, co spotkało się z powszechną krytyką w społeczności wolnego oprogramowania. Amazon odmawia udostępniania danych użytkowników reklamodawcom w celach zarobkowych, choć tę opcję można wyłączyć.

Możesz zacząć od Ubuntu stąd.

5-Ogonów

Tails to system operacyjny GNU/Linux, a jego dystrybucja oparta jest na Debianie (najpopularniejszym systemie operacyjnym typu open source), dlatego zawiera wyłącznie wolne oprogramowanie. Precyzja jest tak ważna z punktu widzenia bezpieczeństwa komputera, że w przeciwnym razie konieczna jest obecność dedykowanego specjalisty. Nie można ufać oprogramowaniu własnościowemu, które, w przeciwieństwie do wolnego oprogramowania, uniemożliwia weryfikację integralności kodu źródłowego, narażając je tym samym na luki w zabezpieczeniach i ataki typu backdoor. Co więcej, większość trojanów i innego złośliwego oprogramowania jest przeznaczona dla systemów operacyjnych Windows lub Mac — niektóre nawet podają się za przeznaczone dla GNU/Linux.

Używaj go wszędzie, nie pozostawia śladów:

Został on opracowany i aktualizowany przez hakerów i piratów (anonimowo), więc jego celem jest „zachowanie prywatności i anonimowości użytkownika”, a Tails został zaprojektowany tak, aby nie pozostawiać żadnych śladów na komputerze użytkownika… chyba że użytkownik wyraźnie o to poprosi (na przykład po to, aby zapisać w pamięci dokumenty, nad którymi pracował, lub zapisać w ulubionych i preferencjach w programach).

Korzystanie z Tails nie zmienia systemu operacyjnego zainstalowanego na komputerze. Tails został zaprojektowany tak, aby nie zajmował dysku twardego ani przestrzeni wymiany. Jedyne miejsce zajmowane przez Tails to pamięć RAM, która jest automatycznie czyszczona po wyłączeniu komputera.

Tails można zainstalować na komputerze, oprócz lub zamiast istniejącego systemu operacyjnego Windows, a także uruchomić z preinstalowanego dysku DVD lub dysku USB. Dzięki temu możliwe jest użycie komputera z interfejsem lambda (czyli „świeżo skonfigurowanego”) do bezpiecznego i dyskretnego połączenia z internetem, a także z danymi, poprzez uruchomienie Tails zamiast systemu Windows. Aby uniknąć zwracania na siebie uwagi, Tails oferuje również możliwość kamuflażu, symulując środowisko podobne do systemu Windows XP.

Możesz więc korzystać z niego gdziekolwiek jesteś – w domu, u znajomych czy w lokalnej bibliotece. Po wyjęciu płyty lub dysku USB z zainstalowanym Tailsem z komputera, system uruchomi się ponownie i będzie działał normalnie, nie pozostawiając śladów Tailsa. Dzięki temu możesz pracować nad poufnymi dokumentami na dowolnym komputerze bez konieczności odzyskiwania danych po jego wyłączeniu.

Ostrzeżenie: Chociaż społeczność programistów Tails dołożyła wszelkich starań, aby zapewnić skuteczne narzędzia do ochrony prywatności podczas korzystania z komputera, nie ma idealnego rozwiązania tego niezwykle złożonego problemu. Zrozumienie ograniczeń i zintegrowanych narzędzi Tails jest kluczowym krokiem w ustaleniu, po pierwsze, czy Tails jest narzędziem, którego potrzebujesz, a po drugie, czy będzie dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem.

Najlepsze narzędzia do szyfrowania i zapewniania anonimowości

Tails łączy w sobie większość narzędzi i (darmowego) oprogramowania do bezpiecznej komunikacji. Oczywiście, najlepiej używać Tails jako systemu operacyjnego. Możesz zainstalować go na swoim komputerze, aby częściowo lub całkowicie korzystać z preinstalowanego oprogramowania (które jest w większości dostępne w systemach Windows lub Mac, a także oczywiście w GNU/Linux), w zależności od potrzeb, aby korzystać z jednej lub drugiej jego funkcji bez konieczności instalowania lub używania Tailsa... Istnieje jednak ryzyko związane z korzystaniem z tych pancernych drzwi i pozostawianiem więcej niż jednego otwartego okna:

  1. Tor i jego interfejs graficzny Vidalia do przeglądania Internetu bez pozostawiania śladów oraz Tor do ochrony przed złośliwym kodem JavaScript,
  2. 12P to zdecentralizowana i dynamiczna sieć umożliwiająca bezpieczne i anonimowe przeglądanie stron internetowych i komunikację.
  3. HTTPS Everywhere to rozszerzenie, które wymusza na przeglądarce dostęp wyłącznie do najpopularniejszych i najczęściej używanych stron internetowych w trybie https (a zatem bezpiecznym i szyfrowanym).
  4. Programy do przesyłania wiadomości błyskawicznych (np. GTalk, MSN), wstępnie skonfigurowane z modułem OTR („Off-The-Record”), są bezpieczne, szyfrowane i zapewniają pełną prywatność (archiwizują rozmowy… opcja ta może zostać wyłączona w menu „Preferencje”, jeśli dostęp do systemu operacyjnego nie jest wystarczająco bezpieczny).
  5. GNU Privacy Guard to „darmowa” wersja PGP (Pretty Good Privacy), najpopularniejszego i najbardziej znanego oprogramowania do szyfrowania poczty elektronicznej i plików, które umożliwia również „podpisywanie” wiadomości e-mail, a tym samym ich uwierzytelnianie, co pozwala uniknąć wszelkich form kradzieży tożsamości. Oprogramowanie to pozwala na stworzenie bezpiecznego sejfu z otwartymi drzwiami, do którego każdy może włożyć wiadomość, plik lub dane, zanim drzwi zostaną zamknięte. Tylko posiadacz klucza do tych sejfów będzie mógł je otworzyć. Sesame kontroluje GPG Privacy Guard i stanowi faktyczny standard bezpieczeństwa IT.
  6. TrueCrypt to program umożliwiający tworzenie szyfrowanych partycji, elektronicznych sejfów,
  7. PWGen to generator silnych haseł,
  8. „Wirtualna klawiatura” Florence’a umożliwia wprowadzanie haseł poprzez klikanie pól za pomocą myszy (lub gładzika) zamiast konieczności pisania na klawiaturze, co chroni przed keyloggerami, które rejestrują wszystko, co jest wpisywane na klawiaturze komputera,
  9. MAT służy do ukrywania metadanych zawartych w plikach (dat edycji i modyfikacji, współrzędnych i identyfikatora użytkownika z komputera lub aparatu itp.).

Możesz zacząć od Tails stąd.

6-CentOS 7

CentOS to skrót od Community Enterprise Operating System i jest całkowicie darmową wersją systemu Red Hat Linux.

Jest najczęściej używany jako serwer WWW, stanowiąc 30% wszystkich serwerów WWW na świecie. W styczniu 2014 roku Red Hat ogłosił, że będzie sponsorem systemu, deklarując, że „będzie dążył do zapewnienia platformy odpowiadającej potrzebom programistów open source poprzez integrację swoich technologii z systemem”. W rezultacie marka CentOS została przeniesiona do Red Hat. Jednak pracownicy CentOS nadal pracują niezależnie od Red Hat, ale pod jego nadzorem. Zmienił się również zarząd systemu.

CentOS to jedna z najpopularniejszych dystrybucji do zarządzania serwerami Linux. Bazuje na dystrybucji Red Hat. Dzisiaj ukazała się wersja 7, upamiętniająca premierę siódmej wersji dystrybucji Red Hat. Nowa wersja CentOS nie różni się zbytnio od Red Hat. Chodzi o to, że CentOS jest uważany za darmową wersję Red Hat, bez płatnego wsparcia technicznego oferowanego przez firmę, więc można z niego korzystać za darmo.

Możesz zacząć od 7 CentOS stąd.

7- Studio KX

Jeśli chcesz mieć w domu lub w pracy studio nagrań muzycznych do produkcji wideo, nie wydając fortuny na podstawowe oprogramowanie branżowe, wystarczy, że pobierzesz KX Studio.

Dystrybucja ta została stworzona i stworzona z myślą o produkcji audio i wideo i stanowi rodzaj upominku reklamowego, alternatywnego dla profesjonalnych narzędzi.

Jego repozytoria zawierają również kilka cyfrowych sekwencerów audio, a jego główną zaletą jest nagrywanie dźwięku. Jest bardziej onieśmielający niż płatne Ubuntu Studio, które jest równie kreatywną dystrybucją ze względu na czysto techniczny charakter komponentów, ale jeśli jesteś gotów włożyć trochę wysiłku, aby się w to wciągnąć, to jest to bardzo użyteczna dystrybucja.

Możesz zacząć korzystać z Mint KDE stąd.

Dziesięć punktów i jeden punkt:

  1. Jeśli nie masz konkretnego celu, korzystaj wyłącznie z dystrybucji ogólnego przeznaczenia. Na przykład Kali Linux to dystrybucja przeznaczona do celów bezpieczeństwa i hakerskich, a nie dla przeciętnego lub początkującego użytkownika. To samo dotyczy dystrybucji przeznaczonych do celów multimedialnych lub innych.
  2. Nie używaj dystrybucji, która nie jest już rozwijana lub której rozwój dopiero się rozpoczął. Dystrybucje, które nie są już rozwijane, mogą zawierać luki w zabezpieczeniach lub nierozwiązane błędy. Dystrybucje, które dopiero co rozpoczęły rozwój (czyli mają nie więcej niż dwa lub trzy lata), nadal nie mają znaczącego wsparcia i trudno jest znaleźć kogoś, kto pomoże Ci rozwiązać ich problemy. Ponadto nie ma gwarancji, że ich rozwój zakończy się wkrótce po tym, jak poświęcisz dużo czasu na ich instalację i naukę.
  3. Użyj jednej z głównych dystrybucji, poznaj ją i trzymaj się jej. To sekret udanego doświadczenia z GNU Linux i Twojej zdolności do ostatecznego przejścia. Używałem Ubuntu przez cztery lata z rzędu, zanim zacząłem eksperymentować z innymi dystrybucjami i interfejsami. Dało mi to czas na zrozumienie Linuksa i zaoszczędziło mi wielu rozpraszaczy, co nie jest odpowiednie dla początkujących.
  4. Przez duże dystrybucje mam na myśli te wymienione powyżej, jak również dystrybucje, które mają ponad dziesięć lat, takie jak CentOS, PCLinuxOS, Slackware i inne.
  5. Dystrybucje Linuksa są albo budowane w oparciu o konkretne technologie, albo w celu osiągnięcia określonych celów i wartości. Łatwość, z jaką Mint ułatwia użytkownikowi końcowemu konfigurację systemu, czasami odbywa się kosztem lekkości, lekkość i elastyczność oferowana przez Archa kosztem łatwości itd.
  6. Choć cele mogą się różnić, nie jest to prawdą. Mówimy o wolnej społeczności, a każdy pomysł jednego zespołu jest uogólniany na resztę. W większości dyskusji na temat „który jest lepszy” znajdziesz kogoś, kto wychwala Debiana lub wspomina, że zespół Fedory jest jednym z najbardziej wnoszących wkład zespołów programistycznych w projekty open source. Nie zmienia to jednak niczego w doświadczeniu użytkownika końcowego. Wszystko, co zespół Debiana (na przykład) zrobił, aby ułatwić instalację Linuksa i zarządzanie pakietami, jest teraz dostępne we wszystkich dystrybucjach, a wkład zespołu Fedory w wolne oprogramowanie jest dystrybuowany również do innych dystrybucji. Uważaj więc na takie pomysły przytaczane w dyskusjach na temat „który jest lepszy”, ponieważ nie zmienią one niczego w Twoim doświadczeniu jako użytkownika komputera stacjonarnego.
  7. Złota zasada: Interfejs wizualny i menedżer pakietów stanowią ponad 80% doświadczenia użytkownika końcowego, a reszta to szczegóły, którymi można nie chcieć się przejmować. Zgodnie z tą teorią, porównania Fedory KDE i OpenSUSE KDE są bezcelowe. Mint Xfce i Xubuntu oznaczają pomijalne różnice. Doświadczenie użytkownika końcowego zależy przede wszystkim od interfejsu wizualnego, a dopiero w drugiej kolejności od rodzaju menedżera pakietów i to na tym powinna się skupić dyskusja.
  8. Menedżery pakietów są powiązane ze stylem i standardami obowiązującymi w każdej dystrybucji podczas pakowania oprogramowania, co wpływa na stabilność oprogramowania, jego rozmiar, szybkość aktualizacji i liczbę dostępnych pakietów. Na przykład, liczba pakietów dostępnych w repozytoriach deb Debiana przewyższa tę w repozytoriach Fedory, podczas gdy menedżer pakietów Arch przewyższa go pod względem szybkości pobierania aktualizacji oprogramowania. Nie należy się jednak tym zbytnio przejmować, ponieważ pakiety niedostępne w formacie RPM z pewnością nie będą powszechnie używane.
  9. Wybierz interfejs wizualny, który Twoim zdaniem najbardziej Ci odpowiada, a następnie daj mu czas na eksperymenty. Dopóki będzie odpowiedni, nie myśl o wypróbowaniu innego przez kilka miesięcy.
  10. Problemy, awarie i błędy są wszędzie, w każdym systemie operacyjnym, w każdej dystrybucji i przy każdym interfejsie. W rzeczywistości, z mojego doświadczenia wynika, że większość tego, co opisujemy jako problemy, wynika z braku wiedzy i doświadczenia w administrowaniu systemem.
  11. Rozważając przejście na Linuksa, pamiętaj, że będziesz musiał poświęcić dużo czasu i dogłębnie przeczytać, aby zrozumieć, jak go używać. Tego typu lektura może zająć Ci miesiąc lub dwa, w zależności od ilości wolnego czasu, ale na dłuższą metę będzie całkowicie relaksująca. Jednak poleganie wyłącznie na tematach na forach, powierzchownych wpisach na blogach i poradach tu i tam może na dłuższą metę prowadzić do zmęczenia i wielu problemów.

Interfejsy w słowach

KDE: Atrakcyjny projekt graficzny, ogromne możliwości personalizacji i interfejs wymagający największej ilości zasobów.
GNOME: Niekonwencjonalny projekt, lepsze wrażenia z korzystania z ekranu dotykowego, prosta konfiguracja.
XFCE: Tradycyjny projekt, lekki interfejs dla starszych urządzeń, ale nadal obsługujący efekty wizualne i wysokie możliwości personalizacji.
LXDE: Tradycyjny design, lekki interfejs dla starszych urządzeń, umiarkowane możliwości personalizacji.
Unity: niekonwencjonalny design, umiarkowane możliwości personalizacji, opinie społeczności na temat wydajności i prywatności, można używać tylko z Ubuntu.
.^_^.
To był nasz temat na dziś. Jeśli napotkasz jakiś problem, możesz go zostawić w komentarzach poniżej. Do następnego razu, jeśli Bóg pozwoli ^_^

Idź do góry przycisk